Το 2016, μια χρονιά που ξεκίνησε με τον θάνατο του David Bowie και συνεχίστηκε με τον θάνατο μεταξύ άλλων του Prince και του Leonard Cohen, έμελλε να είναι και η χρονιά που στην Ελλάδα "ο Φίλιππος Πλιάτσικας και ο B.D. Foxmoor με τις θρυλικές παράλληλες πορείες τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά υπό τον ρυθμό των 9/8 και δημιούργησαν ένα απρόσμενο, συγκλονιστικό ζεϊμπέκικο". Το απρόσμενο, συγκλονιστικό ζεϊμπέκικο αυτών των συνταξιούχων της ποιότητας ονομάζεται "
Λογαριασμός" και η πραγματικότητα είναι ότι για να ακούσεις ολόκληρο τον "Λογαριασμό" χρειάζεσαι ηρωίνη.
Μπορώ να φανταστώ τη στιγμή της έμπνευσης: Σε μια ψαροταβέρνα του Περάματος, μετά από τις σόδες, ο Foxmoor ζητάει λογαριασμό. Όταν το γκαρσόνι τον φέρνει, ο Φίλιππος "βάζει κάτω το χαρτί να λογαριάσει" πόσο θα πληρώσει ο καθένας. "Μα πριν προλάβει να σκεφτεί παίρνει ο αέρας το χαρτί" και ο Φίλιππος καταλαβαίνει τότε ότι μια τέτοια συγκλονιστική στιγμή δε θα έπρεπε να την αφήσει ανεκμετάλλευτη. Πάνω στο χάρτινο τραπεζομάντιλο της ψαροταβέρνας έγραψε μερικές βασικές λέξεις από την εποχή των Πυξ Λαξ (ψυχή, σιωπή, χρεώματα, ουρλιαχτά κτλ) και σκάρωσε αμέσως αμέσως τους πρώτους στίχους. Πρόσθεσε και λίγο γεροντική αναπόληση, μπόλικη ψυχική μιζέρια και δυο τρεις κλασσικές ασυναρτησίες για κουπλέ, έβαλε και ο B.D. Foxmoor μια πρέζα νηπιακού υπαρξιακού άγχους, και μέσα σε πέντε λεπτάκια έτοιμη η επιτυχία. Μουσική προφανώς δε χρειαζόταν, η ενορχήστρωση περιττό έξοδο, και για βίντεο κλιπ η παραλία δίπλα στην ψαροταβέρνα με λίγο γαλάζιο ουρανό για να σπάσει η κατάθλιψη φάνταζε μοναδική.
Ορμώμενοι από την παράδοξη πεποίθηση μιας κάποιας ευγνωσμένης καλλιτεχνικότητας και έχοντας γράψει στα παπάρια τους το ετερόκλιτο κοινό τους, ο Φίλιππος Πλιάτσικας και ο B.D. Foxmoor δείχνουν ασφαλείς στη γνώση ότι το κοινό ξεκάθαρα θα καταπιεί οποιοδήποτε έμεσμα ξεράσουν δυο μαυροντυμένοι μεσήλικες με γκρίζα μαλλιά και γυαλιά ηλίου που αράζουν με τα χέρια στις τσέπες σε κάποια ακρογιαλιά. Και συνεργάζονται γράφοντας ένα τραγούδι που το άκουσμά του αρκεί για να πείσει τον Donald Trump να πατήσει το κουμπί με τα πυρηνικά. Ο Πλιάτσικας συνεχίζει το πλιάτσικο στη νοημοσύνη μας και η συμμετοχή του B.D. Foxmoor, εμπνευστή του Low Bap, προφανώς πιστοποιεί ότι πιο Low δε γίνεται. Για να βεβαιωθούμε στο τέλος ότι ο λογαριασμός στον οποίο το κομμάτι αναφέρεται δε μπορεί παρά να είναι ο τραπεζικός τους.
Χωρίς αμφιβολία τα πέντε πιο βασανιστικά λεπτά του 2016.
Ελένη Αυλώνιτου, Ιωάννης Δέδες, Νίνα Κασιμάτη, Γιώργος Ντζιμάνης, Δημήτρης Ρίζος, Νίκος Παρασκευόπουλος.
Κάποτε αυτό το έκανε ο Τράγκας, ο Ευαγγελάτος, ο Χατζηνικολάου, ο Μπάμπης ο Παπαδημητρίου. Ο εξορθολογισμός της εγκληματικής συμμορίας, η επίκληση για μια σοβαρή δολοφονική δράση μέχρι τώρα διαχεόταν στα μυαλά των εξαθλιωμένων πολιτών από την τηλεόραση και τους δημοσιογράφους της. Πλέον η κανονικοποίηση της πολιτικής υπόστασης της νεοναζιστικής οργάνωσης των δολοφόνων της χρυσής αβγής γίνεται θεσμικά, στο όνομα μιας κάποιας πολιτικής ορθότητας, στο όνομα της δημοκρατίας. Από βουλευτές και υπουργούς ενός κόμματος που ακόμα αυτοαποκαλείται ριζοσπαστική αριστερά. Που περπατούν στο πλάι ψυχοπαθητικών φασιστών, προς το παρόν κυριολεκτικά. Το επόμενο θεσμικό βήμα θα είναι η σύγκλιση αντί για τη ρήξη με τον νεοναζισμό, όπως πρότεινε ο καθηγητής Παρασκευόπουλος. Και μετά η στήριξη της υπόδικης εγκληματικής οργάνωσης προς την εκδημοκρατικοποίησή της. Είναι το αντίστοιχο του "αγκαλιάστε έναν φασίστα" που ακούστηκε σε μια συναυλία λίγα χρόνια πιο πριν, αλλά αυτή τη φορά στο πολιτικό του αντίστοιχο. Μα έτσι μόνο συνηθίζουμε το δηλητήριο. Έτσι γινόμαστε ίδιοι με το τέρας. Που θα γυρίσει αμέσως μόλις βρει την ευκαιρία και θα χώσει το μαχαίρι του στα σπλάχνα μας γελώντας. Ρωτήστε και τη μάνα του Φύσσα, κόπανοι.
Η Κιβωτός των Αστέγων
Στις 10 του Δεκέμβρη, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, 35 εθελοντές και 4 ομάδες της οργάνωσης Κιβωτός Αστέγων συμμετείχαν σε μια ανθρωπιστική, συμβολική δράση κατά την οποία άστεγοι της Αθήνας έγιναν αποδέκτες ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου. Η πράξη αυτή για την οποία δεν αρνούμαι μια κάποια καλή πρόθεση ανήκει στην ίδια κατηγορία με τα αξιομνημόνευτα sleeping out nights στην λίγο προ της κρίσης Ελλάδα και με το καθάρισμα παγκακιών από τσίχλες και το ντύσιμο δέντρων με πουλόβερ από lifestyle εθελοτυφλούντες ακτιβιστές κατά την αφετηρία της κρίσης.
Η Κιβωτός των Αστέγων επιδεικνύοντας την τραγική της αντίληψη στο τι ακριβώς σημαίνει ιεραρχία των αναγκών μετέτρεψε τη βασική επιβιωτική ανάγκη της στέγασης και της προστασίας σε υπόθεση επιβεβαίωσης της προσωπικής υπόληψης και μάλιστα επιβεβαίωση εξωγενούς προέλευσης. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, όταν δηλαδή ένας εξωτερικός φορέας συνειδητά με τις πράξεις του επιχειρεί τη μετατροπή μιας ζωτικής ανάγκης επιβίωσης σε ανάγκη που αφορά ζητήματα αυτό-εκτίμησης ή αυτό-υπόληψης (όπως ένα προσωρινό κατά τ ' άλλα αίσθημα ευφορίας από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο), η αντίφαση που προκύπτει αποτελεί μια βαθιά ειρωνεία απέναντι στην ανθρώπινη ύπαρξη και συντελεί στον πλήρη εξευτελισμό των ανθρώπων που γίνονται αποδέκτες αυτής της δράσης. Με άλλα λόγια η Κιβωτός των Αστέγων ταπείνωσε και εξευτέλισε συνειδητά ανθρώπους εξαιρετικά ευάλωτους που στερούνται της ικανοποίησης μιας εκ των ουσιωδέστερων αναγκών, αυτής της στέγασης, για την οποία ανάγκη υποτίθεται ότι φροντίζει η εν λόγω οργάνωση.
Επιπλέον τόσο η πράξη της Κιβωτού όσο και τα παλαιότερα φαινόμενα sleeping out nights και των πουλόβερ στα δέντρα δεν αποτελούν πάρα δείγματα μιας light μορφής της κυρίαρχης ιδεολογίας. Σύμφωνα με αυτή, οι φορείς της κυρίαρχης ιδεολογίας -η Κιβωτός σε αυτή την περίπτωση- αναπτύσσουν μια φαντασίωσική αντίληψη της πραγματικότητας και του είδους της συσχέτισης μεταξύ του ατόμου και των πραγματικών συνθηκών διαβίωσης και ύπαρξης αυτού. Έτσι, μέσα από αυτή τη μορφή της ιδεολογίας η διαστρεβλωμένη αντίληψη κανονικοποιείται και από ένα σημείο και μετά η διαταραγμένη συσχέτιση του ανθρώπου με τις συνθήκες διαβίωσης ή ύπαρξής του περνιέται ως φυσιολογική, πχ να δωρηθεί ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο σε έναν άστεγο.
Η Κιβωτός των Αστέγων ξεκάθαρα απώλεσε οποιονδήποτε λόγο ύπαρξης είχε. Επιζεί όμως χάρη στην κυρίαρχη ιδεολογία. Αυτό βέβαια δεν τους κάνει λιγότερο κόπανους.
Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων 5ου Δημοτικού Ωραιοκάστρου και 2ου Δημοτικού Φιλιππιάδας
![](http://web.archive.org./web/20200820114903im_/https://1.bp.blogspot.com/-50N-MpkVAnM/WGQo7nJgvdI/AAAAAAAACc8/WvMK7Qtzi7U5SdZafGcqDC58vpjAkfgWQCLcB/s400/5o_apofasi.jpg)
Αρνήθηκαν από παιδιά συνομήλικα των δικών τους την πανανθρώπινη ανάγκη για εκπαίδευση και παιδεία. Εκτόξευσαν συκοφαντίες σχετικά με τα κίνητρά τους (αναφέρθηκαν στα κίνητρα των παιδιών οι κόπανοι!) και έκαναν αισχρές υποθέσεις σχετικά με την υγεία τους καταφεύγοντας σε φαντασιώσεις. Έφτασαν μάλιστα στο κατώτατο σημείο να διακρίνουν τα παιδιά ανάλογα με την εθνική τους προέλευση προσδίδοντας τους την ευθύνη της καταγωγής απαιτώντας και την τιμωρία τους γι' αυτό. Συστηματικά τα στοχοποίησαν (στοχοποίησαν παιδιά οι κόπανοι!). Φυσικά κάθε επιχείρημα αυτών των συλλόγων ενάντια στην ένταξη των παιδιών στο σχολείο καταρρίφθηκε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Μερικά δε από τα επιχειρήματα φανέρωσαν και αμορφωσιά, α-πληροφόρηση, προκατάληψη και ανοησία. Το πιο ενδιαφέρον βέβαια ήταν ότι η αντιπαράθεση επιχειρημάτων και το στρίμωγμα των μελών αυτών των συλλόγων με τη χρήση της κοινής λογικής λειτούργησε σαν κουμπί ενεργοποίησης των πιο σκοτεινών και μισανθρωπικών ενστίκτων τους και αποκάλυψε ότι στην πραγματικότητα η δράση τους τροφοδοτείται από κίνητρα ρατσιστικά και ξενοφοβικά. Η υπόθεση της ένταξης των προσφυγόπουλων στο σχολείο κατέδειξε ότι οι γονείς και οι κηδεμόνες στο 5ο Δημοτικό Ωραιοκάστρου και 2ο Δημοτικό Φιλιππιάδας ζουν σφιχταγκαλιασμένοι με τον φασισμό. Η πάλη ενός ανοιχτού και ανεχτικού σχολείου και των δασκάλων του με τέτοιους γονείς και κηδεμόνες είναι κρίσιμη για το σε ποια κοινωνία θα ζήσουν και τα δικά μας παιδιά .
Οι #Παραιτηθείτε
Οι Παραιτηθείτε υπήρξε μια κίνηση που μέσα στο 2016 άφησε το σημάδι της τόσο ώστε να μπει σε αυτή τη λίστα. Ήταν ένα hastag στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αχρωμάτιστα και ακομμάτιστα οργάνωσαν μια συγκέντρωση τον Ιούνιο του '16 με σκοπό να ρίξουν τη κυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ. Η συγκέντρωση διαφημίστηκε επαρκώς από τον έγκριτο Σκάι και τον Μπογδάνο και αυτό από μόνο του ήταν ενδεικτικό για τις προσδοκίες που θα οφείλαμε να έχουμε. Τελικά η συγκέντρωση ήταν αποτυχία αλλά κατάφερε να μαζέψει την
αφρόκρεμα της ελληνικής γραφικότητας. Οι Παραιτηθείτε θα ήθελαν πολύ να ανήκουν στο μέτωπο της Λογικής ή ακόμα καλύτερα στην παράταξη της Αριστείας (βλέπε πιο κάτω), αν και εδώ που τα λέμε ο Θανάσης ο Χειμωνάς, εκλεκτό μέλος των Παραιτηθείτε, ανήκει εκεί δικαιωματικά. Στη πραγματικότητα αντί αριστείας οι Παραιτηθείτε κινήθηκαν μεταξύ σοσιοπάθειας, παράνοιας και τρολαρίσματος. Μεγαλύτερη τους ελπίδα, ίσως ακόμα και από τη πτώση του Σύριζα, ήταν να τους πάρουν στα σοβαρά. Δεν τα κατάφεραν ωστόσο. Μα, καθώς πλησίαζε η ώρα και μέρα της συγκέντρωσής τους, και μαθαίναμε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτούς, καταλάβαμε δυστυχώς ότι τα βασικά στελέχη και διοργανωτές ήταν μέλη του πασόκ και της νέας δημοκρατίας οι περισσότεροι με αποτέλεσμα να ξενερώσουμε μαζικά. Ειδική μνεία οφείλει ωστόσο να δοθεί σε έναν συνδιοργανωτή, αυτόν με το κωδικό όνομα Iskar Asif ή Anti-Syriza Fighter (εικόνα). Ο Anti-Syriza Fighter αναδείχθηκε επάξια φέτος μέσω αυτού του κινήματος και δίκαια εκτός από κόπανος της χρονιάς κερδίζει και το βραβείο του Τζήμερου 2016. Αλλά, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, οι Παραιτηθείτε ήταν στη πραγματικότητα οι νικητές. Τα δείγματα ιδεολογίας των Παραιτηθείτε καθώς ξεδιπλώνονταν στα μέσα δικτύωσης ήταν εκείνα που τελικά κυριάρχησαν πολιτικά το 2016: Μισαλλοδοξία, ελιτισμός, σεξισμός, αποϊδεολογικοποίηση, υβρεολόγιο αντί επιχειρήματος. Οι Παραιτηθείτε θα αποτελούσαν τους ιδανικότερους προπομπούς ενός Donald Trump της Ελλάδας και οπωσδήποτε θα κοσμούσαν την κοινοβουλευτική του ομάδα.
Πράσινη Νέμεσις - Μηδενιστές Πυρπολητές Τρόλεϋ
Τον Δεκέμβρη του 2016 στάλθηκε σε καθεστωτικά μέσα [ανάμεσα στα οποία Καθημερινή, zougla και Bloko(?)] μια προειδοποίηση από την αναρχική οργάνωση Πράσινη Νέμεσις ότι δηλητηρίασαν 12 σάλτσες για Ceasar σαλάτες της Hellmans, 23 συσκευασίες σάλτσα ντομάτας Pummaro ''Κλασσική'', 11 συσκευασίες σάλτσα ντομάτας Pummaro ''Πιο συμπυκνωμένη'', 35 συσκευασίες ''Φρέσκο γάλα'' της ΔΕΛΤΑ, 12 μπουκάλια Nestea ροδάκινο της Nestle, 10 μπουκάλια Nestea λεμόνι της Nestle και 29 μπουκάλια Coca Cola Light. Στόχος τους είναι να προκαλέσουν χτύπημα στις πολυεθνικές που παρασκευάζουν αυτά τα προϊόντα διαμέσω της απόσυρσης αυτών από τα σούπερ μάρκετ. Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο εδώ.
Τον Δεκέμβρη επίσης, αναρχικοί-μηδενιστές καίνε ολοσχερώς 3 τρόλεϋ στην Πατησίων αφού προηγουμένως με τάξη και ασφάλεια κατεβάζουν τους επιβάτες ζητώντας τους συγγνώμη για την αναστάτωση και την απότομη διακοπή του ταξιδιού τους και τονίζοντας παράλληλα ότι εκείνες τις ημέρες προτεραιότητα είχε η καταστροφή του πολιτισμού. Δεν θα το μάθω ποτέ αλλά αναρωτιέμαι αν είναι οι ίδιοι που εκπαιδεύουν τα ΜΑΤ κάθε Παρασκευή βράδυ έξω από το Πολυτεχνείο να δέρνουν διαδηλωτές στις πορείες και να πετάνε δακρυγόνα.
Λίγο αργότερα, το Anarchy Press κατασκευάζει μια αριστουργηματική "
ανάληψη ευθύνης" (ίσως η καλύτερη φάρσα των τελευταίων ετών) με στόχο να αποκαλύψει πόσο μεγαλειώδεις κόπανοι είναι τόσο οι μηδενιστές-πυρπολητές όσο και οι κυνηγοί κεφαλών δημοσιογράφοι. Ένα απλό
google search θα αποκαλύψει τον ασύγκριτο δημοσιογραφικό οίστρο όλων σχεδόν των "σοβαρών" μέσων που διψώντας να αποκαλύψουν τους αναρχικούς-τέρατα πέφτουν στην παγίδα της ίδιας ανοησίας της Πράσινης Νέμεσης και των Μηδενιστών Πυρπολητών. Μ' ένα σμπάρο, δυο κόπανοι!
Σπάσε, κάψε, διασκέδασε, το χάος είναι φίλος σου.
Κυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ
Η "χαλαρή" δεξίωση της κυβέρνησης τον Οκτώβριο του 2016 στους βουλευτές Σύριζα-Ανέλ έμοιαζε με όαση μέσα στην συνεχή αναταραχή του να έχεις την ευθύνη να διαπραγματεύεσαι και να παίρνεις αποφάσεις. Θαύμασα την ηρεμία, την γαλήνη με την οποία εξέχουσες προσωπικότητες των δύο κομμάτων συμμετείχαν. Το cognitive dissonance μεταξυ των ζουρνάδων της Ευρώπης και του να επιτείνεις ένα θλιβερό φαύλο κύκλο φτωχοποίησης, υπερχρέωσης και κατάθλιψης αντιμετωπίζεται τελικά λιγότερα δύσκολα από όσο θα φαντάζεται κάνεις: Λίγο κρασί, κάνα καναπεδάκι, τον Ζουράρι να παίζει μια όμορφη μελωδία στο πιάνο και τον Φλαμπουράρη να αποτολμά δύο τρεις στίχους παρέα με τη Θεανώ Φωτίου. Κάπου πιο δίπλα και ο Αλέξης να δοκιμάζει τα ξηροκάρπια. Όμορφες σκηνές. Σχεδόν πασοκικές, αν συμμετείχε σε αυτές και ο Γιώργος Νταλάρας. Με έκαναν να σιγουρευτώ πως η πολιτική κριτική δεν έχει πια νόημα με δαύτους. Στα παπάρια τους όλα.
Και οι πρωταθλητές Κόπανοι. Με σειρά κατάταξης.
2. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η παράταξη της Αριστείας
Η
παράταξη της Αριστείας γενεολογικά αποτελεί απόγονο του αλήστου μνήμης
Μετώπου της Λογικής. Δομικά αποτελεί τη γνωστή κραταιά ελίτ που είναι διαχρονικά κυρίαρχη τις τελευταίες δεκαετίες και που μέχρι πρόσφατα κατάφερνε να συντηρεί την εξουσία της (και τους τραπεζικούς της λογαριασμούς) χάρη σε ένα ασφυκτικά περιπλεγμένο δίκτυο παραεξουσίας αποτελούμενο από πολιτικούς παράγοντες, αεριτζήδες επιχειρηματίες, λαμόγια και γνωστούς δημοσιογραφικούς οίκους εκδοτών και τηλεοπτικών καναλιών, γνωστοί και ως Νταβατζήδες. Ιδεολογικά είναι προφανώς ο κέρβερος του ελληνικού καπιταλισμού, με λίγο από γκλάμουρ πατριδογνωσία όταν ήταν το πασόκ κυβέρνηση, καταστολή και βία επί δεξιάς και την επίφαση της Ορθής Λογικής όταν τα πράγματα έγιναν σκούρα και χρειάστηκε ο παραμερισμός της όποιας δημοκρατίας. Για λίγο μάλιστα επιχείρησε να πάρει και τη μορφή του Ακραίου Κέντρου κατασκευάζοντας το Ποτάμι αλλά το πείραμα αυτό αποδείχτηκε κωμικό και βλέπουμε ξεκάθαρα πια να το αποσύρει στον κάλαθο της ιστορίας. Στο δημοψήφισμα του 2015 πήρε ίσως για πρώτη φορά κινηματική μορφή μέσω του ΝΑΙ και των
Μένουμε Ευρώπη.
Το καινούργιο παραμύθι λοιπόν που ξεκίνησε το 2016 σε αυτόν το χώρο ονομάζεται
Αριστεία. Από την Αριστεία διακατέχονται "νέοι" πολιτικοί, γνωστοί διανοούμενοι, καθηγητές πανεπιστημίου-αρθρογράφοι στην Καθημερινή, φιλόσοφοι των TEDx, καθώς και κάθε λογιών άριστοι από κάθε επαγγελματικό κύκλο. Όλοι αυτοί επιχειρούν να εκφράσουν για ακόμα φορά την επιχειρηματικότητα, τη δημιουργία, την
Ελλάδα που ξυπνάει νωρίς, τις ιδέες που αξίζει να διαδίδονται, κάθε μορφής start up. Στην πραγματικότητα είναι οι γνωστοί διαχρονικοί νεοδημοκράτες, οι απόγονοι πολιτικών τζακιών δηλαδή, οι μητσοτάκηδες, οι καραμανλήδες, οι βαρβιτσιώτηδες και οι κεφαλογιάννηδες, μερικοί πρώην φασίστες, η Ομάδα Αλήθειας και τα διαδικτυακά τους τρολ, καθώς και κάποιοι αποπροσανατολισμένοι πρώην πασόκοι που όταν δεν διαπομπεύουν οροθετικές κτυπάνε το χέρι τους στα έδρανα υπερσπίζοντας το εγώ τους, οι ίδιοι δηλαδή που δημιούργησαν την κρίση. Και για να μην είμαι ισοπεδωτικός, αριστεία είναι και ο Μπογδάνος, ο Τατσόπουλος, ο Χειμωνάς, ο Ράμφος, η Σώτη Τριανταφύλλου, ο Ψαριανός, ο Θεοχάρης, ο Καμίνης, ο Τζήμερος, ο Μανδραβέλης, ο Τάκης ο Θεοδωρόπουλος, ο Χαντζόπουλος, ο Πορτοσάλτε και οι άλλοι δημοσιογράφοι του Σκάι. Μιλάμε για γαλαξία αριστείας. Βέβαια, η επίκληση της Αριστείας γίνεται -όπως οι ίδιοι άθελά του περιγράφουν- διά της εις άτοπον απαγωγής κατόπιν μια φαντασιακής τους σύγκρισης με τον Σύριζα. Θεωρούν δηλαδή τους εαυτούς τους άριστους γιατί τους συγκρίνουν με την κυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ. Και όταν προφανώς αναφέρονται στην αριστεία, έτσι όπως την μετουσιώνουν οι ίδιοι στην πράξη, εννοούν την περιφρόνηση του ανθρώπου και τον υποβιβασμό του ως το μέσο για τη κερδοφορία, την ακύρωση της δημοκρατίας, την λατρεία της ανισότητας, την ειδωλοποίηση των ελίτ και την αποθέωση του ατομισμού ως το υπέρτατο ιδανικό, το ξέπλυμα της χρυσής αβγής και ένα βαθύ, ωμό κυνισμό απέναντι στους φτωχούς και τους εξαθλιωμένους.
Όλοι αυτοί βέβαια, χρειάζονται έναν αρχηγό, και όχι κάποιον Σταύρο Θεοδωράκη. Έτσι για αρχηγό τους διάλεξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη (εικονιζόμενος στη φωτογραφία). Πριν το κάνουν αυτό, ο Κυριάκος είχε ήδη στεφτεί
το καλύτερο βιογραφικό της χώρας και “
Global Leader for Tomorrow” από το World Economic Forum. Νωρίτερα, ως βρέφος είχε διατελέσει
πολιτικός κρατούμενος και πέρασε 6 χρόνια σε εξορία ενώ ως νέος ήταν από τους ελάχιστους έλληνες που έκαναν τη στρατιωτική θητεία τους
χωρίς "βύσμα" ακόμα και όταν ο πατέρας του τότε ήταν ο πρωθυπουργός της χώρας. Προφανώς ο Κυριάκος είναι μόνο κατ' επίφαση αρχηγός της νέας Δημοκρατίας, της γνωστής Νέας Δημοκρατίας, του κόμματος Νέας Δημοκρατίας για όσους δεν καταλαβαίνουν. Είναι επίσης μόνο κατ' όνομα γιος του Κώσταντίνου Μητσοτάκη, αδελφός της Ντόρας Μπακογιάννη, και πολλαπλά υπουργός επί Σαμαρά. Και λέω κατ' επίφαση και κατ' όνομα γιατί πάνω απ΄ όλα είναι Ο άριστος.
1. O Αλέξης Τσίπρας
![](http://web.archive.org./web/20200820114903im_/https://4.bp.blogspot.com/-XZT_f7DB4nc/WGA46Ujz7yI/AAAAAAAACcc/d2VfwkqmbGIfboARgoK22ZgBszzlVUBJQCLcB/s400/ts.png)
Μέσα στο 2016 ολοκληρώθηκε η γενικευμένη αποτυχία του ως ηγέτης της χώρας. Από πολέμιος του μνημονίου πλέον αποτελεί τον ιδανικότερο συνεργάτη του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού, και εκτός από εκτελεστής συμβολαίων διάλυσης της κοινωνίας συνεχίζει την πανωλεθρία οποιασδήποτε προοδευτικής αντιπαραβολής πιστεύοντας ότι ακόμα είναι ο κύριος εκφραστής της. Μέσα στη χρονιά, αποπειράθηκε να τσακίσει τη διαπλοκή, επιχειρώντας ταυτόχρονα να κατασκευάσει τη δική του και γελοιοποιήθηκε. Αποπειράθηκε μια κάποια προοδευτική κατεύθυνση σε κάποια θέματα μα ταπεινώθηκε από την Ελληνορθόδοξη εκκλησία η οποία ταπεινώνοντας για μια ακόμα φορά και τους πολίτες τσάκισε οποιαδήποτε αντίσταση. Η δημόσια εικόνα του αυτή τη χρονιά προκάλεσε ερωτήματα καλώντας τον πολίτη να ερμηνεύσει με ποικίλους τρόπους τη συναισθηματική του απροσφορότητα, την παράδοξη ευφορία του, την αλεξιθυμία, καθώς και την αμβλύτητα του συναισθήματος που κατά καιρούς επέδειξε σαν κέρινη κούκλα. Σωτήριος για τον ίδιο και τον συναισθηματικό του κόσμο βέβαια ήταν ο θάνατος του Κάστρο. Η ομιλία του Αλέξη στη plaza de la revolucion μπρος σε εκατοντάδες χιλιάδες κουβανούς δεν μπορεί παρά να ήταν η εκπλήρωση μιας ανείπωτης εφηβικής φαντασίωσης για τον ίδιο που θα υπεραναπλήρωσε το προσωπικό αίσθημα της συνολικής φετινής αποτυχίας. Ό,τι χρειαζόταν για να συνεχίσει να θεωρεί τον εαυτό του πρωθυπουργό. Τελειώνοντας τη χρονιά, ο Αλέξης παραμένει ακόμα ικανός και επιτυχημένος μόνο σε ένα: στην παραπολιτική και στους παρασκηνιακούς χειρισμούς. Και αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η σπουδή στο πανεπιστημιακό αμφιθέατρο σε αυτή τη χώρα έχει ακόμα χρηστικό αντίκρυσμα. Απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους της ίδιας κατηγορίας θριαμβεύει. Γι΄αυτό και είναι ο νούμερο ένα κόπανος του 2016.