Τι ενώνει τη Λισαβόνα, το Παρίσι, το Σάο Πάουλο και τη Νέα Υόρκη με το Χαλάνδρι, τον Βύρωνα, την Κηφισιά και τη Στερεά Ελλάδα; Ο συμμετοχικός προϋπολογισμός ή αλλιώς, μια διαδικασία, όπου οι πολίτες αποφασίζουν που πάνε (μερικά από) τα χρήματά τους. Ένας θεσμός που ξεκίνησε απο τους Εργατικούς της Βραζιλίας στο δήμο του Πόρτο Αλέγκρε το 1989, σήμερα έχει εξαπλωθεί με διάφορες παραλλαγές σε εκατοντάδες πόλεις, πολιτείες και περιφέρειες σε όλο τον κόσμο, υποστηρίζεται από κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς, ενώ συμπληρώνει περίπου μια δεκαετία εφαρμογής στην Ελλάδα.
Ένα από τα πιο ακανθώδη θέματα που αντιμετωπίζει η γειτονική μας χώρα, με αποτελέσματα τα οποία θα γευτεί και η ευρύτερη περιοχή , είναι η σταδιακή μετατροπή του ιδεολογικού πυρήνα του κράτους από κοσμικό σε θρησκευτικό με ότι αυτό συνεπάγεται για την αλλοίωση των βασικών λειτουργιών του κρατικού μηχανισμού , την φύση του πολιτεύματος αλλά και την στάση που θα κρατήσει μια μεταλλαγμένη Τουρκία απέναντι στις γειτονικές της χώρες και συγκεκριμένα την Ελλάδα.
Ένα αρκετά αινιγματικό άγαλμα στέκει στην συμβολή των οδών Μιχαλακοπούλου και Χατζηγιάννη Μέξη, δίπλα στο ξενοδοχείο «Χίλτον». Είναι ο ορειχάλκινος ανδριάντας κάποιου αγέρωχου άνδρα, ο οποίος φαίνεται να έχει βγει από ταινία γουέστερν. Φοράει μπότες με σπιρούνια, έχει κάπα στους ώμους και κρατά ένα πλατύγυρο καπέλο. Το όνομά του είναι Χοσέ Χερβάσιο Αρτίγας, στρατηγός ο οποίος θεωρείται πατέρας της ανεξαρτησίας της Ουρουγουάης. Πριν καταταγεί στον στρατό, ο εικονιζόμενος είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως «γκάουτσο», δηλαδή κάουμποϋ της Νοτίου Αμερικής.
Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ φυλλοροεί επειδή εφαρμόζει νεοφιλελεύθερη πολιτική, έχοντας απαρνηθεί ακόμα και την ήπια αριστερόστροφη σοσιαλδημοκρατία, ενώ εγκαταλείπεται από τους ψηφοφόρους της αριστεράς αλλά και λαϊκά στοιχεία που προ των μνημονίων ταυτίζονταν με το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία δίνει μάχη για να πείσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παρά- είναι αριστερός για τη χώρα!
Κατεβαίνοντας (αν ήσουν Βόρειος..) για την Πλάκα, κάπου στην Ακαδημίας άφηνες το λεωφορείο και συνέχιζες τη διαδρομή με το πεζό 2, δηλαδή με τα 2 ποδαράκια σου. Η αλλαγή του «μεταφορικού μέσου» ήταν το τελευταίο που σε ενδιέφερε προκειμένου μα βρεθείς στην αγαπημένη σου μπουάτ! H παρέα ήταν πράγματι παρέα και με τις αισθήσεις σε επιφυλακή αφηνόσουν στο ταξίδεμα της Αρλέτας, της Χωματά, της Αστεριάδη, του Παππά, του Χατζή, του Νιόνιου και πόσων άλλων.
Υπερφόρτωση: Αγαπάμε τα αξεσουάρ, αλλά μία από τις μεγαλύτερες δεξιότητες στη διακόσμηση είναι η ισορροπία. Ακόμα κι αν έχεις τα πιο όμορφα κομμάτια του πλανήτη, βγάζοντας τα όλα έξω στη φόρα θα κάνει το χώρο σου φορτωμένο και βαρύ. Σκέψου και ζύγισε ποια αξεσουάρ ταιριάζουν μεταξύ τους και γίνε επιλεκτικός/-ή.
Η Κούλα ήταν ναρκομανής και από τον φόβο της μην τον χάσει, τον έθισε στην ηρωίνη. Την ώρα που κοιμόταν, του φύσαγε στα ρουθούνια μ' ένα γιούφι (κάτι σαν καλαμάκι) τη φοβερή σκόνη. Ύστερα από τέσσερις πέντε νύχτες ο Δελιάς έγινε πρεζάκιας, χωρίς να το καταλάβει. Σηκώθηκε ένα πρωί με κρυάδες, τρεμούλες και κομάρες. Νόμιζε πως ήταν άρρωστος και ζήτησε από την Κούλα να του ρίξει κουβέρτες. Εκείνη προθυμοποιήθηκε να του δώσει μια σκόνη που ήταν δήθεν για τις κρυάδες. Ο Δελιάς συνήλθε. Την άλλη μέρα, άρρωστος πάλι, ζήτησε από μόνος του τη σκόνη. Αυτό ήταν!
Σήμερα το σχολείο μας δεν διαθέτει ούτε ένα υπολογιστή με ισχύ να υποστηρίξει σχεδιαστικά προγράμματα, ούτε έχουμε τριδιάστατους εκτυπωτές, φωτογραφικό εξοπλισμό και scanners που απαιτούνται για το έργο που παρουσιάζουμε! Με προϋπολογισμό που δεν ξεπέρασε τα 150 ευρώ, με τις φωτογραφικές μας μηχανές και τα κινητά μας τηλέφωνα και χρησιμοποιώντας δωρεάν την υπολογιστική ισχύ μέσω cloud computing κάπου στην Αμερική, με τους μαθητικούς μας λογαριασμούς για δωρεάν software, με πολλούς πειραματισμούς και αποτυχίες, καταφέραμε τελικά να παράγουμε ψηφιακά μοντέλα που μπορούν να εξελιχτούν σε έργα τέχνης μεγάλης αξίας.
Αναμφισβήτητα στην Αγία Πετρούπολη χτυπά η καρδιά της τουριστικής Ρωσίας, άλλωστε αυτή είναι η πόλη που αναδείχθηκε ως ο καλύτερος τουριστικός και πολιτιστικός προορισμός στον κόσμο για το 2016! Για αυτό το λόγο επιλέξαμε να ξεκινήσουμε από εκεί την έρευνα μας για τα πλοία-μουσεία της Ρωσίας. Δεύτερος σταθμός μας είναι το Ίδρυμα Πολιτισμού με όνομα «Κόσμος του Ωκεανού» στο Καλίνιγκραντ, μια πόλη που βρίσκεται μεταξύ της Πολωνίας και της Λιθουανίας, στην Βαλτική Θάλασσα.
Το επάγγελμα του ναυτικού είναι ένας επικίνδυνος κλάδος εργασίας, επειδή περιλαμβάνει έναν αριθμό κινδύνων στο χώρο εργασίας σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνικούς παραμέτρους, κάτι σπάνιο σε άλλες βιομηχανίες.
Ο Αύγουστος είναι ο μήνας των πολιτικών παιγνίων. Διότι την ώρα που οι περισσότεροι εξ ημών προσπαθούμε να απολαύσουμε τη θαλπωρή των μελτεμιών, υπάρχουν πολλοί που μετράνε αντιδράσεις και καταλήγουν σε «στρατηγικές» ενόψει χειμώνα και πιθανότατα εκλογικού 2018. Τους ενδιαφέρει περισσότερο το πολιτικό παιχνίδι, τόσο που τείνουν να αγνοήσουν το δυσμενές παρόν. Μάλιστα, μέγας πολιτικός παίκτης διατρανώνει ότι ασχολείται ήδη με την Ελλάδα μετά.
Η σημαία αποτελεί το ιερότερο σύμβολο του Έθνους, συμβολίζει τους αγώνες και τις θυσίες των προγόνων μας, εκφράζει την εθνική ενότητα και την αφοσίωση στη Δημοκρατία. Η δυνατότητα σε κάποιον να κρατά τη σημαία και να ηγείται ενός συνόλου θεωρείται μέγιστη τιμήκαι αποδίδεται σε αυτόν που με την απόδοση και τις εν γένει ενέργειές του τίμησε την σημαία και εκπροσώπησε επάξια το σύνολο. Και αυτό δε συμβαίνει μόνο στις σχολικές παρελάσεις.
Ποιους εξέφρασε τελικά το δημοψήφισμα; Τι είναι αυτό που κάνει μία δημοκρατικά εκλεγμένη δυτική κυβέρνηση να υπερασπίζεται ένα αυταρχικό καθεστώς της Λατινικής Αμερικής; Υπάρχουν ξεχασμένοι πολίτες στην Ελλάδα της κρίσης; Πόσο ορθή είναι στη σημερινή συνθήκη η θεωρία της αριστερής θυσίας για την μετέπειτα κεφαλαιοποίηση της ήττας της; Θα πρέπει η ελληνική κοινωνία να υποταχθεί στην τυχαιότητα (στην εκκοσμικευμένη όψη της μοίρας) και αν όχι τι οφείλει να αλλάξει;
Μέσα στο 2015, σημειώθηκε το μεγαλύτερο προσφυγικό ρεύμα μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1/3 των συνολικών προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών που κινήθηκαν προς την Ευρώπη, πέρασαν από τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου και πρωτίστως από τα νησιά της Δωδεκανήσου. Κως, Λέρος, Κάλυμνος, Ρόδος, Σύμη, Καστελλόριζο, Αγαθονήσι, δέχτηκαν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, την εγχώρια και διεθνή ειδησεογραφία τροφοδοτούσαν καθημερινά οι τραγικές εικόνες της πρωτοφανούς προσφυγικής κρίσης, με φόντο τα νησιά του Αιγαίου.
Η Ιορδανία αποτελεί μία διαφορετική περίπτωση κράτους στη Μέση Ανατολή. Διαθέτει τα στοιχεία που θα την καθιστούσαν ιδανικό στόχο, αρχικά της Αραβικής Άνοιξης και αργότερα του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Μία Συνταγματική Μοναρχία, όπου ο βασιλιάς διαθέτει ένα μεγάλο εύρος ουσιαστικών εξουσιών, το Ισλάμ κυριαρχεί εντός του κράτους, η οικονομία της χώρας αντιμετώπισε μία κρίσιμη καμπή και οι κοινωνικές ελευθερίες τελούν υπό περιορισμό. Τα πράγματα, ωστόσο, εξελίχθηκαν κάπως διαφορετικά.
Όλοι μας αγαπάμε τις θαλάσσιες χελώνες και όλοι μας επιζητούμε την προστασία τους. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περιοχή πιθανώς βρίσκονται μεγάλα υποθαλάσσια αποθέματα φυσικού αερίου και όχι πετρελαίου. Με λίγα λόγια, ο κίνδυνος δημιουργίας πετρελαιοκηλίδας εξαιτίας πιθανού ατυχήματος (επάνω σε μία εξέδρα) είναι μηδέν όχι μόνο για τις θαλάσσιες χελώνες αλλά για ολόκληρη τη θαλάσσια πανίδα κι αυτό διότι το φυσικό αέριο ΔΕΝ δημιουργεί πετρελαιοκηλίδες (το πολύ-πολύ να δημιουργηθούν...μπουρμπουλήθρες).
Η υπόθεση Γεωργίου είναι μία υπόθεση που από όλες τις πλευρές βλάπτει τον τόπο όχι μόνον γιατί διασύρει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό αλλά γιατί θεσμοθετεί τον «ψεκασμένο» μεσαίωνα στον οποίο σκόπιμα κάποιοι προσπαθούν όλα αυτά τα χρόνια να βάλουν τον τόπο.
Ο ανοιχτός δημόσιος διάλογος στη βάση ουσιαστικών επιχειρημάτων και τεκμηριωμένων θέσεων έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την τακτική της προπαγανδιστικής κάλυψης προειλημμένων αποφάσεων, του ισοπεδωτικού λαϊκισμού και της εκκωφαντικής ανοησίας που έχει πλημμυρίσει τη ζωή μας.
Δυστυχώς η αλήθεια μαρτυρά ότι ο ρόλος των διανοουμένων στην σύγχρονη εποχή του νεοφιλελευθερισμού των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών κοινωνιών, έχει αλλοιωθεί και τώρα πια σωπαίνουν. Αυτοί οι κάτοχοι των μορφωτικών προνομίων είναι που παράγουν και αναπαράγουν την ιδεολογία και τον ηθικό κώδικα που υπαγορεύει η καθεστηκυία τάξη.