Ο Καστοριάδης ψέγει τη δημοκρατία, καθώς εκτιμά ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην του λαού. Ένας λαός ο οποίος περιορίζεται σε ασήμαντους ρόλους στις παρυφές της εξουσίας του χρήματος, της γραφειοκρατίας των κομμάτων, του κράτους και της απολυταρχίας των ΜΜΕ. Με ή χωρίς Καστοριάδη και Αταλί, αυτή είναι η προβεβλημένη εικόνα και αυτήν επεξεργαζόμαστε, επιδιώκοντας να μην αποκοπούμε από το μοναδικό προνόμιο της δημοκρατίας: τη θαρραλέα διαχείριση της ήττας και την αναγκαία αναζήτηση της νίκης. Στην αντίθετη περίπτωση της αδράνειας, θα πέσουμε πάνω στη θεωρητικά ασυγκράτητη μεταδημοκρατία.
Η ειλικρίνεια, η στάση της απέναντι στη ζωή και ο τρόπος που αντιμετώπισε τις τραγωδίες την κάνουν έναν αξιαγάπητο χαρακτήρα με τον οποίο είναι εύκολο να ταυτιστείς. Γιατί, ποιος δεν έχει υποφέρει από φυσικό ή ψυχολογικό πόνο, που όσο μικρός κι αν ήταν, τον νίκησε στο τέλος; Ίσως όχι τόσο μεγάλο όσο ο πόνος που βίωσε από το ατύχημα που είχε και της προκάλεσε ανεπανόρθωτες σωματικές βλάβες. Ή ο πόνος που είχε όταν έμαθε ότι ο σύντροφός της την απάτησε με κοντινό συγγενικό της πρόσωπο. Λίγο ως πολύ όμως, η Frida είναι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν υποφέρει από φυσικό ή ψυχολογικό πόνο.
Παρόλο που δεν καπνίζω, το τσιγάρο δεν μ' ενοχλεί καθόλου. Με ενοχλεί όμως βαθύτατα αυτή η έλλειψη σεβασμού ως προς τους πάντες και τα πάντα. Είμαι περίεργη αν όλοι όσοι κάπνιζαν χθες εκεί μέσα θα έκαναν το ίδιο σε μία χώρα όπου το κάπνισμα απαγορεύεται ακόμη και σε εξωτερικούς χώρους και πάρκα, όπως είναι το Central Park της Νέας Υόρκης και άμα σε πιάσουν να παρανομείς έχεις σοβαρές κυρώσεις; Ή μήπως τη μαγκιά μας την διατηρούμε και την επιδεικνύουμε μόνο εντός συνόρων γιατί γνωρίζουμε ότι εδώ οι περισσότεροι νόμοι είναι μόνο στα χαρτιά;
Οι πολιτικοί έχουν κι ένα άλλο χαρακτηριστικό: ότι μιλάνε εκ μέρους του λαού και ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τι θέλει ο κόσμος. Επειδή ο λαός δεν μιλάει, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν έχει άποψη. Πολλοί άνθρωποι πλέον δεν αντιδρούν γιατί πολύ απλά βαρέθηκαν. Κουράστηκαν να ασχολούνται με τα ίδια, με προβλήματα και καταστάσεις που στην ουσία δεν αξίζουν το χρόνο και την ενέργειά τους γιατί δεν αλλάζουν πραγματικά όσο κι αν προσπαθεί κανείς και όσα κι αν λέει.
Από τη σκοπιά της κοινωνίας, η εργασία των γυναικών συμβάλλει στην ανάπτυξη και στην ευημερία, προσθέτει πλούτο και αξιοποιεί τις δεξαμενές ανθρώπινου κεφαλαίου. Προσφέρει μακροοικονομικά οφέλη (τόνωση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης) και ταυτόχρονα επενεργεί ανακουφιστικά σε διαρθρωτικά προβλήματα, όπως η διανομή του εισοδήματος και η καταπολέμηση της φτώχειας. Η πρόσβαση των γυναικών στην αμειβόμενη εργασία εφοδιάζει τις ίδιες και τις οικογένειές τους με εισόδημα, και λειτουργεί σαν αποτελεσματική ασπίδα κατά της φτώχειας.
Στις 19 Μαρτίου του 1901, θα ανοίξει τις πόρτες της η Γαλλική Σχολή Καλογραιών του Αγίου Ιωσήφ (Saint Joseph), παράρτημα Σάμου. Μέχρι και την παύση της λειτουργίας τους, στις 28 Ιουνίου 1971, οι Καλόγριες του Αγίου Ιωσήφ θα φιλοξενήσουν και θα προσφέρουν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης σε εκατοντάδες παιδιά από τις πόλεις και τα χωριά της Σάμου, των υπολοίπων νησιών του Αιγαίου αλλά και της Αθήνας. Γνωστές για το φιλανθρωπικό τους έργο σε όλους τους ανθρώπους χωρίς να κάνουν διακρίσεις, θα προσφέρουν μεγάλη ανακούφιση στα παιδιά των Αρμενίων προσφύγων το 1920 αλλά και σε όλους τους κατοίκους του νησιού κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Μόνο που η Ογκρές βρίσκεται στη μέση μιας εξαιρετικά σημαντικής καταδίωξης δύο επικίνδυνων ληστών και δεν μπορεί να αφιερώσει τον απαιτούμενο χρόνο στην υπόθεση του μικρού. Ίσως γιατί και η ίδια θεωρεί, πως οι παραδοχές του Μαλόν είναι αστείες και ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Η δολοφονία του Βαζίλ θα την ταρακουνήσει και θα διαπιστώσει έντρομη πως όλα τα γεγονότα αποτελούν τους κρίκους μιας περίεργης αλυσίδας, που εκείνη πρέπει να ενώσει για να ανακαλύψει την τρομερή αλήθεια.
Την παρούσα περίοδο η ισορροπία φαίνεται πως διαταράσσεται εξαιτίας δυο παραγόντων. Ο πρώτος αφορά στη διαφαινόμενη επιλογή του Πεκίνου να ενισχύσει τις σχέσεις του με το Ιράν για μια σειρά από λόγους που σχετίζονται κυρίως με την περιφερειακή και την εσωτερική πολιτική ασφαλείας της Κίνας και συνδέονται επίσης με το σχέδιο «Μια Ζώνη - Ένας Δρόμος». Ο δεύτερος αφορά στην εκτιμώμενη, σταδιακή, μεταβολή των ενεργειακών αναγκών της Κίνας και την συνεπαγόμενη αλλαγή του μείγματος καυσίμων: μείωση αναγκών για πετρέλαιο και πιθανός διπλασιασμός των αναγκών της σε υγροποιημένο φυσικό αέριο.
Στην τέταρτη αξιολόγηση του προγράμματος τον Ιούλιο του 2011, το ΔΝΤ αναγνώρισε επίσημα ότι η Ελλάδα θα χρειαζόταν αναδιάταξη χρέους με παράταση της προθεσμίας λήξης των ομολόγων ΕΔ και πρόσθετη χρηματοδότηση ύψους 71 δισ. ευρώ από τον «επίσημο τομέα» (ΕΕ, ΔΝΤ) μέχρι τα μέσα του 2014. Τελικά οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν στη Σύνοδο Κορυφής της 21ης Ιουλίου 2011 να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος, υπό τον όρο η Ελλάδα να πάρει πρόσθετα μέτρα και να συμφωνήσει σε αναδιάταξη (reprofiling) του χρέους με τους ιδιώτες ομολογιούχους.
Η νεοφιλελεύθερη λογική επιτάσσει τη στέγαση ανθρώπινων αξιών, όπως αυτή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, υπό τη σκέπη της, εκκινώντας από την αφετηρία της επίτευξης του προσωπικού συμφέροντος μέσα από μη προκαθορισμένες και κατευθυνόμενες δράσεις, που προσήκουν στις αγοραίες συναλλαγές. Στον ίδιο παρονομαστή καταλήγουν και οι απόψεις για το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο θα πρέπει να υπακούει στην ιδιωτική πρωτοβουλία και να αφορμάται από αυτή, μιας και πρόκειται για χρηματική επένδυση με μελλοντικά οφέλη.
Το επίπεδο των συζητήσεων που διεξάγονται στο Κοινοβούλιο, ο σεβασμός στους θεσμούς, η τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας στην τηλεόραση και στα έντυπα και άλλα αντίστοιχα παραδείγματα εκφράζουν τον γενικό εκφυλισμό της κοινωνικής σφαίρας. Η τάση αυτή εξελίχθηκε σε μόδα και ανέδειξε τη νέα γραμμή του εθνικού διχασμού, αυτή τη φορά μεταξύ των «φιλελέδων» και των «ψεκασμένων». Οι πρώτοι πιστεύουν ότι είναι οι ορθολογικοί και οι γνώστες των πάντων ενώ οι δεύτεροι οι αλληλέγγυοι και οι γνήσιοι ανθρωπιστές. Στην πράξη, είναι αμφότεροι γραφικές καρικατούρες ξένων προτύπων, ημιμαθείς κι εσωστρεφείς με πραγματικό σκοπό να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» και όχι να εργαστούν για την εξυγίανση του τόπου.
Ως γνωστόν όμως, όσο περισσότερα χαρτονομίσματα κυκλοφορούν στην αγορά τόσο μικρότερη η αξία τους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, όταν οι Γερμανοί τύπωναν δραχμές σε δικά τους μηχανήματα, παράλληλα με τις δραχμές που τύπωνε το ελληνικό κράτος στο εθνικό νομισματοκοπείο. Συνέπεια αυτής της αφειδούς κυκλοφορίας χρήματος ήταν η σαρωτική υποτίμηση της δραχμής, όπου έφτασε μια καρτέλα αυγά να κοστίζει 5 δισ. δραχμές...
Η τουρκική πλευρά, ενώ είχε συμφωνήσει να αποσύρει 16.000 στρατιώτες της από το βόρειο τμήμα του νησιού εφόσον οι διαπραγματεύσεις έφθαναν σε λύση, υπαναχώρησε και επιβεβαίωσε ότι οι τουρκικές δυνάμεις δεν θα εγκαταλείψουν το νησί με οποιοδήποτε κόστος και ότι η παρουσία τους εκεί είναι θέμα εθνικής ασφάλειας για την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους πολίτες. Η ένταση αυξήθηκε ακόμα περισσότερο, αφού η ελληνική πλευρά προέβαλε ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί λύση στην κυπριακή κρίση όσο διαρκεί η παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί και ότι η Τουρκία θα πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματά της πριν καταλήξουν σε τελική λύση που θα βάζει τέλος στη διοικητική διαίρεσή του.
Η παρακολούθησή του έχει να κάνει με την ψυχική διαθεσιμότητα των τηλεθεατών ανάλογα τις μέρες και τις ώρες, σύμφωνα με την επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού Παντείου Πανεπιστημίου, Ιωάννα Βώβου, που έχει εντρυφήσει στα προγράμματα «ριάλιτι» και τις κοινωνικές τους αναπαραστάσεις. «Εντείνει την εκτόνωση που χρειάζεται ο κόσμος. Υπάρχουν πολλές αξιόλογες δουλειές στην κινηματογραφική παραγωγή τα τελευταία χρόνια, που βραβεύονται σε φεστιβάλ, π.χ. για την κρίση, τις οποίες όμως ο κόσμος δεν θέλει να τις δει, γιατί δεν θέλουμε να δούμε απαραίτητα το τι συμβαίνει στην μυθοπλασία ή σε ένα ψυχαγωγικό πρόγραμμα. Το να πας να δεις ένα θέατρο χρειάζεται δέσμευση, χρονική και οικονομική επένδυση ενώ αντίθετα το Survivor είναι εύκολα προσβάσιμο, είναι εκεί μπροστά μας».
Η επιλογή των Ελληνοκυπρίων να κινηθούν στο πεδίο αναμέτρησης με την Τουρκία τούς αυτοπαγίδευσε, μολονότι υπήρχε η δυνατότητα αλλαγής των συνθηκών σύμφωνα με την ενημέρωση που έδωσε ο Γκουτέρες. Ως εκ τούτου η επιλογή τους ήταν άστοχη, άκαιρη, απαίδευτη και εν τέλει καταστροφική. Το ίδιο επιζήμια ήταν και η άρνησή τους να αποδεχτούν παρεμβατικό ρόλο των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης, ο παράγοντας Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αξιοποιήθηκε επαρκώς. Η αναζήτηση λύσης δεν είχε την απαιτούμενη διασύνδεση με το κοινοτικό κεκτημένο. Ούτε συνδέθηκε με τις σχέσεις Τουρκίας-Ε.Ε., όπως συνέβη με τη Συμφωνία του Ελσίνκι.
Το Κυπριακό από μόνο του δεν είναι ποτέ αρκετό για να προκαλέσει το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας. Στο Κρανς Μοντάνα δεν διακυβευόταν η τύχη της Κύπρου. Στο Κρανς Μοντάνα εν μέρει καθοριζόταν η επανατοποθέτηση της σχέσης Τουρκίας-ΕΕ, η γεωστρατηγική σημασία της παρουσίας της Βρετανίας στην περιοχή, το ισοζύγιο δυνάμεων Δύσης-Ρωσίας, ο έλεγχος του εναερίου χώρου, των θαλάσσιων οδών και των φυσικών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου. Υπό το πρίσμα των νέων γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη και την Μέση Ανατολή, η Κύπρος πιθανόν να ήταν και πάλι μια παράπλευρη απώλεια. Δυστυχώς, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Αν δεν θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας ο «Πορτιέρης» αποτελεί ειδική κατηγορία, όσο απαραίτητος κι αν είναι για τέτοιου είδους μαγαζιά, άλλο τόσο επικίνδυνος μπορεί να γίνει για τη δημόσια ασφάλεια. Αν αφεθεί με την εντύπωση ότι αποτελεί τον νταή του χωριού και όχι έναν καθημερινό, ευσυνείδητο επαγγελματία στον οποίο έχει ανατεθεί μια δουλειά με συγκεκριμένες αρμοδιότητες και απαράβατες κόκκινες γραμμές, τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι τραγικά. Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα στα περισσότερα μεγάλα κλαμπ των νησιών όπου οι επιλογές γίνονται αυθαίρετα και συχνά με γνώμονα τα ακριβώς αντίθετα κριτήρια.
Τελικά, η προσωπική αγωνία απέναντι στα σημερινά κόμματα δημιουργεί τέρατα. Όσο περισσότερο φωνάξεις, τόσο δημοφιλέστερος γίνεσαι στα κομματικά επιτελεία. Η στελέχωση των μεγάλων κομμάτων γίνεται πια με προαπαιτούμενο το πόσο έχεις βρίσει τον αντίπαλο στα δημόσια fora. Όσο πιο εριστικό λόγο εκφέρει κάποιος, όσο πιο παλαβά πράγματα υποστηρίζει, όσο πιο ανθρωποφάγος γίνεται, τόσο περισσότερο εκτιμάται από τον αρχηγό του κόμματος και ανεβαίνει στην κομματική ιεραρχία. Με τη στάση τους οι πολιτικοί ηγέτες θεσμοποιούν την τρέλα.
Αρχικά ξεκίνησα μόνη μου στη Θεσσαλονίκη με 1 ώρα παράσταση που τώρα ας πούμε το κάνω σωστά, τότε δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Αυτό που δε θα ξεχάσω ποτέ είναι που είχα δηλώσει συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κωμωδίας της Ξάνθης που το διοργάνωνε και συνεχίζει να το διοργανώνει ο Παναγιώτης Κούδας. Και με πήρε! Εκεί με είδε ο Δημήτρης Δημόπουλος και αμέσως έπιασε όλους τους κωμικούς της Αθήνας και τους είπε «πρέπει να δείτε τη Χρύσα Κατσαρίνη». Έτσι προέκυψαν οι συνεργασίες με τον Χατζηπαύλου, τον Φισφή, την Βρανά και σιγά σιγά γνώρισα τους κωμικούς που συνεργαζόμαστε μέχρι και σήμερα.