Ο κ. Κ. Γεωργουσόπουλος σε ένα εξαιρετικό του άρθρο το εξηγεί πολύ καλύτερα από οποιαδήποτε απόπειρα θα μπορούσα να κάνω εγώ: «Όταν ιδρύθηκαν τα πρώτα πανεπιστήμια στην Ευρώπη και άρχισε η έρευνα να θεωρείται από το Βατικανό εχθρός της πίστης, τα πανεπιστήμια κήρυξαν τους χώρους τους άσυλα, ώστε να προστατεύσουν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την απρόσκοπτη έρευνα, τις νέες ιδέες και τις τολμηρές νέες αξίες ζωής που οδήγησαν στην Αναγέννηση και στον Διαφωτισμό και εν συνεχεία στην Αστική Επανάσταση στη Γαλλία».
Στα ταξίδια στη Σοβιετική Ένωση ο Καζαντζάκης συμμετέχει σε πολιτικά και λογοτεχνικά συνέδρια, γνωρίζει τους πρωτοπόρους της σοβιετικής λογοτεχνίας. Έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τους τόπους, να ερευνήσει σε βάθος τον ίδιο το ρώσικο λαό και να μελετήσει ποιητές και συγγραφείς, ιστορικούς και φιλοσόφους. Τα ταξίδια του Καζαντζάκη στη Ρωσία δεν έχουν μόνο αφήγηση ταξιδιωτική, όσο ιστορική και πολιτισμική ανάλυση. Προσπαθεί να γνωρίσει τον τόπο και να κατανοήσει τους ανθρώπους μέσα από την ιστορία και τα δρώμενα της εποχής.
Τα τελευταία χρόνια έχουν όντως γίνει αρκετά βήματα στον τομέα της ειδικής εκπαίδευσης και της προσέγγισης των ατόμων με αναπηρία. Θέλω να είμαι αισιόδοξος, το οφείλω στους μαθητές μου. Απλά, θα πρέπει η ειδική αγωγή να πλαισιώνεται από άτομα με πραγματική αγάπη και ψυχή γι' αυτήν. Όσο για την ύπαρξη δομών, εδώ έρχεται το οικονομικό κομμάτι και βαδίζουμε σ' άλλα μονοπάτια.
Από τότε ζει στον καταυλισμό της Σάμου, μαζί με χιλιάδες ακόμα πρόσφυγες που ζουν εγκλωβισμένοι. Εκεί ένιωσε η ίδια την ανάγκη να εξομολογηθεί τη ζωή της σε μία άλλη νεαρή γυναίκα και από τότε στιγματίστηκε για τη διαφορετικότητά της. «Όπου περνώ ακούω να μου λένε στα μούτρα "η λεσβία, η λεσβία" και όλες οι κοπέλες στον καταυλισμό με αποφεύγουν. Καμία δε μου μιλάει γιατί φοβούνται πως αν τις δουν μαζί μου θα βγάλουν κι αυτές κακό όνομα. Νιώθω μόνη και αβοήθητη. Κάθε βράδυ όταν πέφτω να κοιμηθώ κλαίω από απελπισία».
Από την πρώτη στιγμή, στο επιτελείο του Γάλλου πολιτικού πάτησαν πάνω σε αμερικανικά πρότυπα πολιτικής εκστρατείας. Χρησιμοποίησαν τη λογική του Canvassing, μιας μεθόδου - συνώνυμης με την προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ και τη Μ.Βρετανία, η οποία έχει στόχο την καταγραφή των ψηφοφόρων πόρτα - πόρτα. Με τη χρήση αλγοριθμικών προγραμμάτων πια, οι αναλυτές μιας καμπάνιας μπορούν να κατηγοριοποιήσουν το προφίλ των υποστηρικτών ή των αναποφάσιστων κάθε γειτονιάς και να ξεχωρίσουν τις αντίστοιχες κοινωνικές ομάδες στις οποίες η εκστρατεία έχει σημαντικά ερείσματα ή υστερεί.
Από το 2009 και κάθε χρόνο, μεταξύ 21 μέχρι 30 Ιουνίου, διεξάγεται στο Yulin της Κίνας το περίφημο Φεστιβάλ κατανάλωσης σκυλίσιου κρέατος. Συνολικά, υπολογίζεται ότι θανατώνονται περισσότεροι από 10.000 σκύλοι με απεχθή τρόπο: είτε ψήνονται ζωντανοί είτε βράζονται... πάλι ζωντανοί. Φιλοζωϊκές οργανώσεις έχουν ξεσηκωθεί επιχειρώντας να σταματήσουν το βάρβαρο καθ' ημάς έθιμο. Αν και η ιστορία του Φεστιβάλ κρατάει από το 2009, είχαν διαρρεύσει φήμες ότι φέτος θα ακυρωνόταν λόγω και της διεθνούς κατακραυγής. Ωστόσο, οι φήμες αυτές ενδεχομένως να μην ευσταθούν, όπως αναφέρεται και στο περιοδικό Forbes.
H επιτυχία δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα ξεκάθαρων στόχων, δέσμευσης και νοοτροπίας. Αποτελεί δική μας ευθύνη και κανενός άλλου. Εξαρτάται από την αυτογνωσία και τη στάση ζωής που έχουμε. Ακόμη και οι ευκαιρίες ή κάποιες ευνοϊκές συνθήκες από μόνες τους δεν μετράνε, αν δεν τις αναγνωρίζουμε και δεν τις εκμεταλλευόμαστε. Το ίδιο συμβαίνει και με τα όνειρα τα οποία δεν έχουν καμία αξία, αν δεν κάνουμε κάτι για να τα προγραμματίσουμε.
Στο πρόσφατο άρθρο της εξαιρετικής Ελληνίδας δημοσιογράφου Stav Dimitropoulos στην ιστοσελίδα του BBC Travel με τίτλο «Φιλότιμο: Η ελληνική λέξη που δεν μεταφράζεται», η προσοχή επικεντρώθηκε στο αμετάφραστο και μοναδικό της λέξης και των εννοιών που την διακρίνουν. Και ορθώς εκεί επικεντρώθηκε, αφού σκοπός του αφιερώματος ήταν να διαδώσει το θελκτικότερο κύτταρο της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας στην καρδιά της ελληνικής φιλοξενίας. Προσέγγιση που τελευταία διαφαίνεται να οικειοποιείται δυναμικά και το Υπουργείο Τουρισμού.
Είναι φυσιολογικό ανάλογα με το χαρακτήρα που έχετε να νιώθετε άβολα απαντώντας στην ερώτηση «Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς». Ο καλύτερος τρόπος λοιπόν να απαντήσετε, είναι σκεπτόμενοι ότι η απάντηση αυτή, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να προσαρμοστεί στο βιογραφικό που έχετε αποστείλει στον recruiter. Δεν εννοούμε να δώσετε μια μακροσκελή απάντηση περιγράφοντας αναλυτικά το βιογραφικό σας. Η ιδανική απάντηση βρίσκεται στο σωστό συνδυασμό της περιγραφής του βιογραφικού σας και των στοιχείων του χαρακτήρα σας που σας κάνουν ξεχωριστούς.
Στις 22 Ιουνίου, τα τζαμιά σε όλο τον κόσμο θα μείνουν ανοιχτά όλο το βράδυ για να υποδεχτούν τους πιστούς τους. Οι ιμάμηδες θα ψέλνουν όλη τη νύχτα προσευχές από το Κοράνι ενώ άντρες, γυναίκες και παιδιά θα προσεύχονται με τον τρόπο που επιλέγουν οι ίδιοι στον Αλλάχ τους. Η νύχτα της 22ας Ιουνίου είναι η πιο ιερή νύχτα του Ραμαζανιού, του μήνα της νηστείας των Μουσουλμάνων. Η Νύχτα της Δύναμης, η Νύχτα της Τιμής, η Νύχτα του Πεπρωμένου, η Νύχτα της Αξίας είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που της αποδίδουν σε όλο τον κόσμο για να τονίσουν τη σημασία της στη θρησκεία και στην πνευματικότητα.
Ο άντρας με την τραγιάσκα κρατάει από τη μέση τη γυναίκα του που στέκεται βουβά δυνατή στην περιπέτεια της ξενιτιάς. Αυτό το σύμπλεγμα του ελληνικού ανδρόγυνου εκείνης της εποχής είναι ένα μάθημα για τη δική μας γενιά. Σφιχτοδεμένοι στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Και το μικρό κοριτσάκι απορημένο ακουμπάει στις δικές τους πλάτες. Περίπου ξέγνοιαστο, περίπου πονεμένο, περίπου γελαστό, χαμένο στις καινούριες εικόνες, που θα πλάσουν το πλαίσιο της ζωής της.
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η πέμπτη εκδοχή της Γαλλικής Δημοκρατίας έχει περάσει σε νέα φάση. Οι επαγγελματίες πολιτικοί αποχώρησαν ηττημένοι, δίνοντας την θέση τους σε μία νέα γενιά πολιτικών που δεν είχαν πρότερη ενασχόληση με τον πολιτικό στίβο. Η ηλικιακή, ποιοτική και ιδεολογική διαφορά των νέων αντιπροσώπων με τους προκατόχους τους συνιστά «ήρεμη» Επανάσταση του κέντρου που στο παρελθόν στήριζε είτε την δεξιά είτε τους σοσιαλιστές.
Η Κική Δημουλά γράφει στη δική της «Άνω Τελεία» ότι «οι λέξεις φταίνε/ αν όχι για όλα/ πάντως για τ' αξεπέραστα». Η μουσική, με την οποία επένδυσε ο Θεοδωράκης τις λέξεις, κατέστησε τους ανθρώπους αιχμάλωτους μίας παραγωγικής διαδικασίας διεκδίκησης των αιτημάτων των λέξεων, που φέρνει «τ' αξεπέραστα» πιο κοντά στην ανθρώπινη φύση.
Πώς η οικονομική κρίση μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για την ανάπτυξη μιας επιχείρησης; Και δη μιας επιχείρησης στην Ελλάδα, της οποίας η εμπορική δραστηριότητα είναι η έκδοση βιβλίων; Πώς ένας επιχειρηματίας, ακριβώς επειδή είναι Έλληνας, μπορεί να αντιπαρέλθει την υποβόσκουσα καχυποψία των ξένων συναδέλφων του όσον αφορά την αξιοπιστία του και τη συναλλακτική του συμπεριφορά; Και πώς ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός μπορεί να συνομιλήσει επάξια με τον ευρωπαϊκό και τον παγκόσμιο πολιτισμό;
Οι μεγάλες φυσικές καταστροφές αποκαλύπτουν την ανθρώπινη ασημαντότητα και υποδεικνύουν σε αναθεώρηση της κοσμοθεωρίας μας, προτρέποντας σε επιλογές με αξιακό περιεχόμενο. Υπερβαίνουμε την ανθρώπινη θνητότητα συμφιλιωνόμενοι με το τέλος του χρόνου μας, που είναι απλώς... ισόβιος. Εντούτοις, δεν μπορούμε να διατελούμε διαρκώς υπό την επώδυνη και αβίωτη επίγνωση του καταληκτικού τέλους. Χρειάζονται δόσεις λήθης και ακηδίας, τολμώ να πω, ώστε να μην επέλθει θάνατος όχι βιολογικός, αλλά υπαρξιακός, που συμβαίνει όταν καταρρέουμε, όποτε μας εγκαταλείπουν οι σωματικές και ψυχικές αντοχές μας.
Η Ελλάδα θα παραμένει (σε καιρούς ειρήνης τουλάχιστον) σημαντικός τουριστικός προορισμός. Ο αριθμός επισκεπτών μπορεί να έχει υπερδιπλασιαστεί σε 60 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο. Η συγκέντρωση τουριστών θα είναι πρόδηλη σε δημοφιλείς περιοχές, ενώ μη τουριστικές περιοχές θα μαραζώσουν. Ένας στους τέσσερις μικρούς οικισμούς που κατοικούνται σήμερα θα έχει σβήσει. Αρκετά νησιά που κατοικούνται σήμερα θα είναι ακατοίκητα ερημονήσια το 2060. Οι διαφημιστικές καμπάνιες θα προωθούν ως τουριστικό προϊόν ερημιά και γαλήνη. Δυνατά μας ατού: ερείπια και άμμος.
Η Ελπίδα είναι χριστιανική αρετή με ειδωλολατρικό παρελθόν. Χωρίς αυτήν οι Αρχαίοι δεν μπορούσαν να προσευχηθούν, πολύ περισσότερο να αποδυθούν στον αγώνα του οικονομικού τους βίου, ως επί το πλείστον αγροτικού. Η ομιλία του Ν. Λογοθέτη μού θύμισε τον μύθο για το πιθάρι της Πανδώρας, τον οποίο μνημονεύει ο Ησίοδος, περίπου το 700 π.Χ., στα Έργα και Ημέραι, ένα ποίημα για την αναπόδραστη ανάγκη των θνητών να καλλιεργούν τη γη. Το μεγάλο δοχείο της Πανδώρας ήταν, κατά πάσαν πιθανότητα, χάλκινο. Περιέκλειε ερμητικά τη δυστυχία σε άπειρες ποικιλίες. Η γυναίκα αυτή, παρασυρμένη από περιέργεια, όπως η Εύα στον Κήπο της Εδέμ, άνοιξε το πιθάρι.
Ευτυχώς το κείμενο δεν εγκλωβίζεται στον θρησκευτικό φανατισμό και τις ιερατικές τυμπανοκρουσίες, αλλά εμβαθύνει στην ψυχοσύνθεση των ηρώων και αφοσιώνεται με στοργή στη σχέση των δύο γυναικείων μορφών. Μια σχέση που χτίζεται σιγά και σταθερά, με διστακτικότητα και δυσπιστία, με χαμόγελα και αινίγματα, με κατανόηση και πάθος, με αληθινό ενδιαφέρον και ουσιαστική φροντίδα, και καταλήγει σε μια έκρηξη συναισθημάτων που συγκινούν.
Είχα αρχίσει να παρατηρώ το ύφος των δημοσιεύσεών σου τους τελευταίους μήνες, αλλά το θεώρησα μία καλοπροαίρετη κριτική στην κυβέρνηση, και πίστεψα πως η κριτική και η σάτιρα θα ήταν ίδια, όποια κι αν ήταν η κυβέρνηση. Γιατί έτσι σε είχα μάθει. Με πρόδωσες Αρκά, και μένα και εκατομμύρια υποστηρικτές σου σε αυτή τη χώρα. Με τρομερή απογοήτευση είδα πως δημοσίευσες στην προσωπική σου σελίδα στο Facebook μια εικόνα, με έναν εκ των πρωταγωνιστών σου να μονολογεί: «Το ξέρω ότι η συγκέντρωση δεν θα έχει αποτέλεσμα! Ξέρω ότι δεν θα έχει καν κόσμο! Αλλά θα πάω έστω κι αν είμαι μόνος μου! Γιατί πρέπει να καταλάβουν ότι εμείς οι μόνοι μας υπάρχουμε και είμαστε πολλοί!»