Azido sulfidriko
Azido sulfidriko | |
---|---|
![]() |
|
![]() |
![]() |
Hidrogeno sulfuro[1]
|
|
Beste izen batzuk
Dihidrogeno monosulfuro
Dihidrogeno sulfuro |
|
Identifikadoreak | |
CAS zenbakia | 7783-06-4 ![]() |
PubChem | 402 |
ChemSpider | 391 ![]() |
UNII | YY9FVM7NSN ![]() |
EC zenbakia | 231-977-3 |
UN zenbakia | 1053 |
KEGG | C00283 ![]() |
MeSH | Hydrogen+sulfide |
ChEBI | CHEBI:16136 ![]() |
ChEMBL | CHEMBL1200739 ![]() |
RTECS zbka. | MX1225000 |
Beilstein Erreferentzia | 3535004 |
Gmelin Erreferentzia | 303 |
3DMet | B01206 |
|
|
|
|
Propietateak | |
Formula molekularra | H2S |
Masa molarra | 34.08 g mol−1 |
Masa zehatza | 33.987720754 g/mol |
Itxura | Koloregabeko gasa |
Usaina | Arrautza ustelduak |
Dentsitatea | 1.363 g dm-3 |
Fusio puntua |
-82 °C, 191 K, -116 °F |
Irakite-puntua |
-60 °C, 213 K, -76 °F |
Disolbagarritasuna uretan | 4 g dm-3 (at 20 °C) |
Lurrun presioa | 1740 kPa (at 21 °C) |
Azidotasuna (pKa) | 7.0[2] |
Basikotasuna (pKb) | 6.95 |
Errefrakzio indizea (nD) | 1.000644 (0 °C)[3] |
Egitura | |
Geometria molekularra | Bent |
Dipolo momentua | 0.97 D |
Termokimika | |
Formazio entalpia estandarra ΔfH |
−21 kJ·mol−1[4] |
Entropia molar Estandar S |
206 J·mol−1·K−1[4] |
Bero-ahalmen espezifiko, C | 1.003 J K-1 g-1 |
Arriskuak | |
EU Indizea | 016-001-00-4 |
EB sailkapena | ![]() ![]() ![]() |
R-esaldiak | R12, Txantiloi:R26, R50 |
S-esaldiak | (S1/2), S9, S16, Txantiloi:S36, Txantiloi:S38, S45, S61 |
NFPA 704 | |
Flash puntua | -82.4 °C.[5] |
Autoignizio tenperatura |
232 °C |
Leherketa muga | 4.3–46% |
Harremana duten konposatuak | |
Harremana duten hidrogeno kalkogenidoak | Ur Hidrogeno selenuro Hidrogeno teluro Hidrogeno polonuro Hidrogeno disulfuro Sulfanil |
Harremana duten konposatuak | Fosfina |
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira. | |
Erreferentziak |
Hidrogeno sulfuroa edo azido sulfidrikoa ur disoluzioan (H2Saq). H2S formula duen hidrazido bat da. Airea baino astunagoa den gas hau kolorgea, toxikoa eta usainduna da. Haren usaina degradatzen ari den materia organikoarena da, usteldutako arrautzarena bezalakoa[6]. Horrez gain, organismoan nahitaezko funtzioak betetzen ditu.
Nomenklatura kimikoan -"uro" atzizkia haluroei dagokiena da, hots, oxigenorik ez duten gatzena. Kontuan hartuz "Gatza, H+ ez den beste katioi batek eta OH- edo O2- ez den beste anioi batek osatutako konposatua dela: azidoa + basea --> gatza + ura" [7], hortaz, «hidrogeno sulfuro» esapidea arraroa egiten da, izan ere, hidrogenoak bere burua ordezkatzen duela inplikatzen du.
Haren izendapenean inkongruentziarik egon ez dadin, H2S- ur-disoluzioan bezala hartu daiteke ("aq" formulan), hau da, azido sulfidrikoa.
Base sendoekin gatzak sortzen ditu: sulfuroak. Bere irakite-puntua 212,86 K da.
Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]
- ↑ Hydrogen Sulfide - PubChem Public Chemical Database, The PubChem Project, National Center for Biotechnology Information, http://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/summary/summary.cgi?cid=402&loc=ec_rcs.
- ↑ Perrin, D.D., Ionisation Constants of Inorganic Acids and Bases in Aqueous Solution, 2nd Ed., Pergamon Press: Oxford, 1982.
- ↑ Pradyot Patnaik. Handbook of Inorganic Chemicals. McGraw-Hill, 2002, ISBN 0-07-049439-8
- ↑ a b Zumdahl, Steven S. (2009), Chemical Principles (6. argitaraldia), Houghton Mifflin Company, A23. orrialdea, ISBN 0-618-94690-X.
- ↑ Hydrogen sulfide: Overview, National Pollutant Inventory, Australia
- ↑ Wang, Rui (2010eko maiatza), «La función dual del sulfuro de hidrógeno», Investigación y Ciencia (404): 56-61.
- ↑ Chang, Raymond (2003), Química, McGraw-Hill.
Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]
![]() |
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Azido sulfidriko ![]() |
- ATSDR en Español - Resumen de Salud Pública: Ácido sulfhídrico.
- - Sensores H2S.
- ATSDR en Español - ToxFAQs™: Ácido sulfhídrico.
- ATSDR en Español - Resumen de Salud Pública: Ácido sulfhídrico.
- Instituto Nacional de Seguridad e Higiene en el Trabajo de España - Ficha internacional de seguridad química del sulfuro de hidrógeno