Η Ιταλία είναι μία από τις χώρες που ίδρυσαν την ΕΕ. Έχει λάβει τεράστιας προσοχής εξαιτίας του τεράστιου δημόσιου χρέους της και ένα «Όχι» σε μία από τις μεταρρυθμίσεις -κλειδιά που ζητούν οι Βρυξέλλες, μπορεί να είναι το «κερασάκι στην τούρτα» μιας ασταθούς Ευρώπης. Ένα «Όχι» θα μπορούσε να είναι το τελευταίο χτύπημα στο ευρώ καθώς και ένα άλμα προς το σκοτάδι για τη Ρώμη, με την τυπική ακυβερνησία της. Από την άλλη, το «Ναι» δε θα φέρει απαραιτήτως μια φάση ειρηνικής ανάπτυξης. Στην πράξη, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια περίοδο βεντέτας και ακόμη και σε κάτι πιο δραματικό, πρόωρες εκλογές. Η νίκη του «Ναι» είναι απίθανη, αλλά όχι αδύνατη, δεδομένης της ανόδου των «μαύρων κύκνων» σε διάφορα πολιτικά συστήματα.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι γοητεύονταν από την ιδέα της ύπαρξης νοήμονος ζωής πέρα από τον πλανήτη μας, διεξάγοντας έτσι συστηματικές έρευνες για την ανακάλυψή της. Tον Οκτώβριο του 1992 η υπηρεσία διαστήματος των ΗΠΑ (NASA) ανακοίνωσε ένα σημαντικότατο πρόγραμμα για την ανίχνευση ραδιοσημάτων τεχνητής προέλευσης (SETI), κάνοντας χρήση ραδιοτηλεσκοπίων που ήταν τοποθετημένα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ένα ανάλογο πρόγραμμα (Breakthrough Listen) ανακοινώθηκε πέρυσι με τη συμμετοχή του διάσημου αστροφυσικού, Στίβεν Χόκινγκ και τη χρηματοδότηση του Ρώσου επιχειρηματία, Γιούρι Μίλνερ.
Γιατί, λοιπόν, βάζουν και αυτό το φόρο; Δεν καταλαβαίνουν ότι δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ' όσα επιχειρεί να λύσει; Η απάντηση είναι, νομίζω, απλή: Γιατί δεν ξέρουν να κάνουν κάτι άλλο! 'Η για να είμαι πιο ακριβής, επειδή γνωρίζουν ότι η εναλλακτική -και αποτελεσματική- λύση θα πλήξει το ίδιο το τεράστιο και αναποτελεσματικό κράτος που χρησιμοποιούν για να ελέγχουν την οικονομία, άρα τελικά θα τους στερήσει τον έλεγχο της εκλογικής τους πελατείας. Αντί γι' αυτό, λοιπόν, βάζουν φόρους, πιστεύοντας ότι μέχρι να διαψευστούν στην πράξη τα στοιχεία που παρουσιάζουν ως στόχο, θα έχουν κερδίσει λίγο χρόνο. Ε και μετά, όλο και κάποιον ακόμα φόρο θα σκαρφιστούν για να ρεφάρουν -στα χαρτιά πάντα- τις απώλειες εσόδων κ.ο.κ.
Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές οι Πατρινοί εκδήλωσαν τη δυσαρέσκειά τους, ψηφίζοντας έναν γιατρό, στέλεχος του ΚΚΕ, για δήμαρχο. «Ιδεολογικά είμαι εντελώς αντίθετος με τον Πελετίδη», μου λέει ένας Πατρινός ιδιοκτήτης καφέ, «αλλά τέτοιο δήμαρχο δεν έχει ξαναδεί η πόλη. Παρέλαβε ένα ρημαγμένο από τις λαμογιές ταμείο, με τεράστια χρέη, και μέσα σε δύο χρόνια έβαλε τάξη, μετέτρεψε το χώρο του λιμανιού από χαβούζα σε ένα πολύ ωραίο πάρκο, φροντίζει την καθαριότητα, έβαλε ακόμα και δημόσια ποδήλατα στην πόλη! Θα τον ψηφίσω δαγκωτό και στις επόμενες εκλογές. Αν είχε και λεφτά, θα έφτιαχνε μία άλλη Πάτρα...».
Παραδοσιακά λέμε ότι ο Τουρισμός είναι η ατμομηχανή της οικονομίας της χώρας μας. Σε αυτό το ζοφερό οικονομικό περιβάλλον χρειάζονται νέες ευκαιρίες. Μια από αυτές που παρουσιάζονται είναι ο τουρισμός των ΑμεΑ. Σύμφωνα με τις στατιστικές των αρμοδίων Ευρωπαϊκών Επιτροπών υπάρχει ένας οικονομικός τζίρος των 7,2 δισ. $ από τα περίπου τριακόσια είκοσι εκατομμύρια ΑμεΑ και των οικογενειών τους. Σε αυτά τα νούμερα παρακαλώ προσθέστε και ακόμα δυο δεδομένα. Λαμβάνοντας υπόψη τη γήρανση του πληθυσμού, αναμένεται ότι το 2020 περίπου εκατόν εκατομμύρια άτομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα υποφέρουν από πολλαπλές και/ή ήπιας μορφής αναπηρίες.
Η χώρα μας το Μάιο του 2011, επί Κυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου ήταν η πρώτη χώρα που υπέγραψε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που τέθηκε σε ισχύ τον Αύγουστο του 2014, όταν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός των 10 χωρών που την υπέγραψαν και εκκρεμεί ακόμη η επικύρωσή της, προκειμένου να ενσωματωθεί στο ελληνικό δίκαιο. Δε μένει λοιπόν παρά να συμφωνήσουμε ότι κάθε μορφή βίας αποτελεί σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έγκλημα με παγκόσμιες διαστάσεις. Η έμφυλη βία δείχνει έλλειμα δημοκρατίας και δεν κάνει διακρίσεις σε ηλικίες, μόρφωση, κοινωνική διαστρωμάτωση. Είναι απειλή και αιτία θανάτου για τις γυναίκες - θύματα.
Πέραν των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, ο εργαζόμενος δικαιούται σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης από πλευράς εργοδότη και αποζημίωσης απόλυσης, με εξαίρεση την περίπτωση στην οποία απολυθεί εντός του 1ου έτους από την ημερομηνία έναρξης της συμβάσεως, χρόνος που θεωρείται δοκιμαστική περίοδος. Το ποσό που δικαιούται εξαρτάται από το αν ο εργαζόμενος είναι μισθωτός ή ημερομίσθιος αλλά και από τη διάρκεια απασχόλησής του μέχρι την καταγγελία της σύμβασης εργασίας.
Αξίζει να αναφερθεί επίσης, σε περίπτωση που ο εργαζόμενος είναι μισθωτός, ο εργοδότης δύναται να καταγγείλει τη σύμβαση προειδοποιώντας τον εργαζόμενο σε διάστημα ανάλογο της χρονικής διάρκειας της απασχόλησής του.
Ναι, φαίνεται πως η Κύπρος και η προοπτική επανένωσής της, μπορεί ν' αποδειχθεί το πρώτο θύμα. Το πρώτο θύμα των «αναθεωρητικών» ιδεοληψιών και των αυτοκρατορικών φαντασιώσεων του Ταγίπ Ερντογάν. Καθώς εκεί που ονειρεύεται τα «σύνορα της καρδιάς του» δεν αποκλείεται να βλέπει ως πρώτη (και εύκολη;) προσέγγιση των επιδιώξεών του το μαρτυρικό νησί. «Δε μπορεί να χρησιμοποιείται σημαία με ενιαία την Κύπρο», είπε πολύ πρόσφατα ο χαρακτηριστικά απρόβλεπτος τούρκος Πρόεδρος. Για να συμπληρώσει με την απειλή πως «έτσι κι αλλιώς θα το καταλάβουν και θα το μάθουν». Πιο ευθεία και πιο θρασεία απειλή δε θα μπορούσε να διατυπωθεί.
Ας καταλάβουμε, ότι δεν είναι κάτι έξω από εμάς, γιατί ο HIV δεν κάνει διακρίσεις, σε φύλο, χρώμα, σεξουαλικότητα. Αλλά και δε μεταδίδεται όσο εύκολα νομίζουμε. Ο οποιοσδήποτε οροθετικός δε θέλει παραπάνω στήριξη, θέλει αυτή που έχουμε ανάγκη όλοι όταν ασθενούμε, δεν είναι κάτι διαφορετικό. Είμαστε εμείς, είναι ο αδερφός/ή μας, ο φίλος/η μας, ο/η συνεργάτης μας. Στο ενδεχόμενο άγχος της πορείας της ασθένειας ας μην προσθέτουμε, το μεγαλύτερο άγχος της αποκάλυψής της. Υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να ξεπεράσουμε προσωπικά και συλλογικά. Ζήσε ενημερωμένος και όχι φοβισμένος.
Από το να περιορίσεις, επιτέλους, το χρόνο της τηλεόρασης, να εξαφανίσεις τα τάμπλετ, ν' αποφεύγεις κι εσύ ο ίδιος το smartphone ώστε να μην κολλάει δίπλα σου το πιτσιρίκι και ν' ασχοληθείς όσο περισσότερο μπορείς με τα παιδιά, τα παιχνίδια και τις κατασκευές τους, μέχρι να μάθεις ν' αφουγκράζεσαι τις ανάγκες τους και τα προβλήματα που έχουν στις απαιτήσεις ενός κόσμου που κι εσύ δεν καταλαβαίνεις απόλυτα, το ζήτημα είναι να κάνεις την αρχή.
Η διαλειμματική προπόνηση ή HIIT (High -Intensity Interval Training) είναι ο συνδυασμός υψηλής έντασης άσκησης με ενδιάμεσα διαλείμματα χαλαρής άσκησης. Έρευνες των τελευταίων ετών έδειξαν ότι τα άτομα που συμμετείχαν σε διαλειμματική προπόνηση έχασαν υψηλότερα ποσοστά σωματικού λίπους, συγκριτικά με αυτά που έκαναν αερόβια προπόνηση μεσαίας έντασης, παρά το γεγονός ότι στη δεύτερη περίπτωση οι αθλούμενοι έχαναν συνολικά περισσότερες θερμίδες ανά προπόνηση.
Το τρίτο λάθος είναι... λεξιλογικό και συνίσταται στην ταύτιση των εννοιών «ιάσιμος» και «αντιμετωπίσιμος». Ως αυτοάνοσο νόσημα, η αρθρίτιδα δεν είναι ιάσιμη, δηλαδή δε μπορεί να θεραπευτεί οριστικά. Εντούτοις, μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε, περιορίζοντας τις σωματικές της επιπτώσεις μέσω της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής και ακολουθώντας πιστά το πλάνο που έχουμε συνδιαμορφώσει με τον ρευματολόγο μας.
Αν τοποθετήσουμε την κουβανική επανάσταση, τον Κάστρο και τον Τσε Γκεβάρα σε μια ευρύτερη ιστορική προοπτική, θα μπορούσαμε να πούμε πως εκπροσωπεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον τη μεγάλη επαναστατική τραγωδία του 20ού αιώνα και του σοσιαλισμού. Μετά τον θάνατό του Κάστρο, όπου καθόλου τυχαία είναι ένας Τσίπρας που εκφωνεί τον επικήδειό του(!), έχει κλείσει ένας ιστορικός κύκλος: ο ιστορικός κύκλος του μαρξιστικού σοσιαλισμού που σφράγισε τον 20ό αιώνα. Η ανθρωπότητα είναι υποχρεωμένη να αναζητήσει νέες προτάσεις και διεξόδους απελευθέρωσης, στις οποίες η αναζήτηση της ελευθερίας -το «ελευθερία ή θάνατος» της ελληνικής Επανάστασης- θα αποκτήσει και πάλι την πρωταρχική της αξία δίπλα στο αίτημα της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ίσως αντί να ερμήνευε ο καθηγητής, το ποιες προσωπικές εμπειρίες του εκάστοτε λογοτέχνη αποτέλεσαν την αφορμή των σκέψεων στο έργο του (στην προσπάθεια του να μας γνωρίσει μαζί του) θα μπορούσε αντ΄αυτού να περιγράψει τον αντίκτυπο που ο ίδιος εισέπραξε απ΄τον συγγραφέα. Διότι ως προς τον μαθητή, μόνο η μαρτυρία κάποιου με τον οποίο είχε ήδη συναναστραφεί προσωπικά (δηλαδή του καθηγητή), θα μπορούσε να λειτουργήσει συνδετικά ως το βέλτιστο διαπιστευτήριο, σχετικά με το αν αξίζει να γνωρίσει κάτι που του συστήνεται. Κι είναι και η μόνη ρεαλιστική αφορμή, που θα μπορούσε να διεγείρει την περιέργεια για μια τέτοια γνωριμία.
Πριν από μερικές ημέρες βρέθηκα σε ένα οικονομικό συνέδριο, στο οποίο συμμετείχαν επιχειρηματίες, πολιτικοί και στελέχη επιχειρήσεων. Άκουσα, μεταξύ άλλων, για ορισμένα παρατράγουδα που συμβαίνουν στο Δημόσιο. Εξοργίστηκα όταν έμαθα ότι το υπουργείο Οικονομικών πληρώνει 550 220 χιλιάδες ευρώ μηνιαίως ενοίκια για το κτήριο που στεγάζει την κεντρική υπηρεσία και άλλες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομίας! Το πρώτο τη τάξει υπουργείο της πατρίδας μας, η ηγεσία του οποίου καλείται να εξυγιάνει την βαρύτατα ασθενούσα εθνική οικονομία, δεν είναι ικανό να συμμαζέψει τις δικές του (διαχρονικές) σπατάλες.
Σήμερα όμως, τώρα, στα όσα ζούμε σε πραγματικό χρόνο δε μπορεί να αντιτάσσουμε το τίποτα. Δε μπορεί ο αντίλογος να είναι μια ανάπηρη Κεντροαριστερά με κοντή μνήμη που διεκδικεί ρόλο ηγέτη με αδειανό πουκάμισο. Δε μπορεί ο αντίλογος να είναι η βεβαιότητα της ΝΔ που συμμετείχε στον όλεθρο που ζούμε σήμερα με ό,τι συνειδητά συνεισέφερε στην υπερδιόγκωση του ελλείμματος στη διακυβέρνηση Καραμανλή. Με ορφανούς επαναστάτες χωρίς ταυτότητα και συνείδηση δεν κερδίζεται καμιά μάχη. Λείπει η συστράτευση του μέσου λογικού νου, λείπει η εμπιστοσύνη στις δημοκρατικές διαδικασίες, λείπει όραμα και πρόταση χωρίς προϋποθέσεις και αστερίσκους.
Όταν η άρνηση στην πρόοδο, η οπισθοδρόμηση, η εσωστρέφεια, η δημαγωγία περιβάλλονται με την αμφίεση του «αντισυστημικού» κουστουμιού που προβάλλει το «ηρωικό όχι», τότε το «όχι» κερδίζει έδαφος. Το είδαμε παλαιότερα στην Γαλλία, πρόσφατα στη Βρετανία με το Brexit, στις ΗΠΑ, και φυσικά ανάλογη εμπειρία βιώσαμε και στην Ελλάδα με το αντίστοιχο δημοψήφισμα, άλλο που τουλάχιστον εδώ υπήρξε η έστω και τελευταία στιγμή ανατροπή του αποτελέσματος της συμβουλευτικής ψηφοφορίας που απέτρεψε την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη (και ακολούθως από την Ε.Ε.). Μπορεί να αναλογισθεί κανείς τι θα γίνει μετά το Brexit ή ακόμη τι θα γίνει στο αντίστοιχο δημοψήφισμα στην Ιταλία αν επικρατήσει ο λαϊκισμός;
Τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα υστερούν σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό όρο, ενώ την ίδια ώρα έχουμε από τους υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές στη φορολογία εισοδήματος, περιουσίας και ΦΠΑ μεταξύ των εταίρων μας. Το φαινομενικό αυτό παράδοξο εξηγείται εύκολα αν αναλογιστεί κανείς την τεράστια έκταση της φοροδιαφυγής. Με απλά λόγια, κάποιοι επιβαρύνονται δυσανάλογα για λογαριασμό των υπολοίπων.
Στο άρθρο αυτό δεν γίνεται τίποτα περισσότερο από την αποτύπωση της γνώμης 10 κατοίκων του Κατάκολου, οι οποίοι απάντησαν (χωρίς καμία εκ των προτέρων ενημέρωση από εμάς σχετικά με το θέμα) στην ερώτηση «Τι έχετε ακούσει ή διαβάσει σχετικά με το κοίτασμα και ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με την εκμετάλλευσή του;» (η επιλογή του τηλεφώνου τους έγινε φυσικά τυχαία). Τέλος, να επισημανθεί πως στην έρευνα συμμετείχαν 30 κάτοικοι από τον οικισμό του Κατάκολου, εκ των οποίων 10 δέχθηκαν να απαντήσουν αναλυτικά στη συγκεκριμένη ερώτηση.