hånd
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
hånd (język duński)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en hånd, hånden, hænder, hænderne
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) håndflade • håndled • håndbremse
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) fod
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- en fugl i hånden er bedre end ti på taget • håndbog • håndklæde • håndjern • håndvask • vaske sine hænder • den ene hånd vasker den anden
- etymologia:
- st.nord. hönd << pragerm. *xanđuz; por. isl. hönd, szw. hand, st.ang. hand, swn. hant (niem. Hand), goc. 𐌷𐌰𐌽𐌳𐌿𐍃 (handus)
- uwagi:
- zobacz też: części ciała w języku duńskim
- źródła:
hånd (język norweski (bokmål))[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
- odmiana:
- (1.1) en hånd, hånden, hender, hendene lub ei hånd, hånda, hender, hendene
- przykłady:
- (1.1) Hva holder hun i hånden? → Co ona trzyma w ręce?
- (1.1) Man bør vaske hendene etter å ha vært på toalettet. → Po skorzystaniu z toalety powinno się umyć ręce.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) hand
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródła: